HeimStaðsetningVefverslunPhil & TedsMyndirUm okkurHafðu sambandKrækjur

Smelltu á + til að opna og - til að loka

Fela allt | Sýna allt
Heiðarleiki viðskipta
16.07.2008

Það er ýmislegt sem komið hefur á óvart í heimi viðskipta og eitt af því er heiðarleiki og siðfræði. Í langflestum (ef ekki öllum) starfsgreinum eru mikið lagt upp úr siðferðislegri skildu. Flest ef ekki öll fagfélög hafa skráðar siðareglur. Þar sem ég kem úr heimi heilbrigðiskerfisins skiptir jafn miklu máli fagleg vinnubrögð og góð siðfræði. Þar er keppst við að gera allt hið besta fyrir viðskiptavinin (sjúklinginn) og góð samvinna milli starfsgreina skiptir mjög miklu máli. Á þessu ári mínu í kaupmennsku hef ég kynnst allskonar vinnubrögðum. Sem betur fer eru mörg fyrirtæki sem koma fram af miklum heiðarleika og hafa sterka réttlætiskennd. En svo eru önnur þar sem heiðarleiki skiptir engu máli. Þetta eru fyrirtæki sem fela sig á bakvið settninguna „Þetta eru bara viðskipti“. Þar skiptir öllu máli að hafa sem mesta peninga upp úr krafsinu. Hvernig farið er að því skiptir engu máli. Þetta eru viðskiptahættir sem Snúðar og Snældur munu aldrei taka þátt í. Fyrir okkur snýst þetta ekki „bara um viðskipti“. Þetta snýst líka um að gera það sem er rétt (fyrir alla aðila). Það verður gaman að sjá eftir nokkur ár hvað verður um þessi fyrirtæki sem hafa ekkert concept og enga hugsjón (aðra en að græða peninga). Mín trú er sú að með því að vera heiðarlegur og frumlegur gangi manni vel í viðskiptum. Núna er ný stofnað félag verslunar og þjónustu á Selfossi og skora ég á það að setja sínar eigin siðareglur til að vekja félagsmenn til umhugsunar um siðferðilegar og faglegar skyldur við dagleg störf ásamt því að vera til stuðnings og aðhalds. Tel ég að slíkar reglur gætu styrkt samstarf milli fyrirtækja og bætt þjónustu við viðskiptavini.

Bestu kveðjur, Lovísa

Takk Akureyringar!
26.03.2008

Kærar þakkir fyrir FRÁBÆRAR móttökur. Það var ótrúlega skemmtilegt að koma norður og hitta Akureyringa og viðbrögðin voru framar öllum vonum. Við heyrðum frá öðrum hverjum setningar eins og „þið verðið að opna búð hérna, þetta er einmitt það sem vantar”. Þannig að það er aldrei að vita hvað við gerum. En þar sem Kári minn vill alltaf athuga allt mjög vel áður en farið er af stað þá er ennþá verið að reikna dæmið til enda. Við fengum einnig mikil viðbrögð frá öðrum verslunareigendum á Akureyri bæði í formi tölvupósts, símhringinga og heimsókna á litla básinn okkar. Það var alveg ótrúlega að finna það að kaupmenn á Akureyri væru hræddir við litlu búðina okkar í iðnaðarhverfinu á Selfossi. Þá voru þetta meira setningar eins og „við vorum hér í bænum á undan ykkur”. Ég tek því sem miklu hrósi og lít svo á að við séum að gera eitthvað rétt. En svo eru það enn aðrir sem fagna samkeppni og hafa mikla trú á að hún efli enn frekar viðskipti. Því þá mun fólk frekar versla í heimabyggð ef það hefur um fleira að velja, fari síður til Reykjavíkur til að versla. Þetta fann ég greinilega í Snúðum & Snældum þegar ný barnafatabúð opnaði hér á Selfossi. Þá jókst sala á barnafatnaði um 30%. Þannig það er greinilegt að samkeppni er af hinu góða.

Bestu kveðjur, Lovísa

Frumleiki viðskipta
17.02.2008

Það eru ýmsar forsendur fyrir því að fólk opnar verslanir. Við Kári fórum út í verslunarrekstur af einskærum áhuga, vildum prófa eitthvað nýtt. Vorum bæði í annari vinnu og vorum vissum að við gætum ekki framfleytt okkur á þessu áhugamáli okkar. Eitt af markmiðum Snúða og Snældna var að vera öðruvísi. Við vildum að búðin hefði sérstöðu bæði á suðurlandi og einnig á landinu öllu. Okkur datt aldrei í hug að selja sömu vörur og aðrar verslanir á Selfossi, vissum að það væri ekki gott fyrir neinn. Þess vegna fluttum við allar okkar vörur inn sjálf að undanskyldum einum heildsala hér heima. En sá heildsali hafði ekkert verið að selja á Selfossi og þess vegna fannst okkur það í lagi. En greinileg eru ekki allir í verslunarrekstri á sömu forsendum og við, því undanfarið hafa tvær nýjar verslanir á Selfossi og fjöldi netverslanna verið að ganga á eftir sömu merkjum og heildsölum og við höfum verið að skipta við. Það er ekki gott fyrir neinn og ég hefði frekar haldið að verslanir þyrftu að skapa sér sérstöðu frekar enn að apa eftir öðrum. Höfum við þurft að eyða miklum tíma í að útskýra fyrir byrgjum hversu markaðurinn á Selfossi sé rosalega smár að hér búi einungis ca. 6000 manns og að það gangi aldrei að hafa sömu vörurnar í tveim verslunum. Sem betur fer hefur verið fullur skilningur á því hingað til og verður vonandi áfram. 

Kærar kveðjur, Lovísa

Smásalan
09.02.2008

Það hefur gengið misjafnlega að fá leyfi til að selja hinar ýmsu vörur. Hjá sumum framleiðendum er þetta auðvitað ekkert mál og daglega berast til okkar hin ýmsu tilboð frá heildsölum eða framleiðendum sem vilja að við seljum vörur þeirra í Snúðum & Snældum. Aðrir eru tregir til samstarfs og höfum við verið að ganga á eftir sumum merkjum í tíu mánuðu. Þetta hefur gengið svo langt hjá sumum og við höfum þurft að senda þeim æviágrip, myndir af búðinni, börnunum ásamt öllum helstu upplýsingum og starfsemi, markmið og fleira. Á fimmtudaginn síðasta var ég heima með veikt barn. Var búin að ganga með barnið um gólf allan daginn án þess að geta tekið til eða farið úr náttfötunum. Þá var dyrabjöllunni hringt og fyrir utan dyrnar hjá mér stendur útlenskur maður með ferðatösku. Hann segist vera frá dönskum hágæða framleiðanda (get því miður ekki sagt frá hverjum) og kominn til að skoða búðina og okkur til að meta hæfni okkar til samstarfs. Sem betur fer átti ég afgang af afmælistertu í frystinum sem gladdi þann danska og allt fór vel að lokum.

Kv. Lovísa

Jólaös
12.01.2008

Núna er jólaösin búin (því miður). Þetta var ótrúlega skemmtilegur tími og mikið að gera.  Allir svo kátir og glaðir sem komu og mikið verslað. Mjög margir komu úr Reykjavík sérstaklega til að gera jólainnkaupin í Snúðum og Snældum. Mjög margir úr Árbæ, Breiðholti og Grafarholtinu. Fólk sagðist vera jafnlengi að keyra á Selfoss og að sitja fast í bílaröð og bíða eftir stæði á leið í Kringluna. Oft á tíðum var mjög skemmtileg fjölskyldustemming. Konur að gefa brjóst á efri hæðinni (áður en þær lögðu aftur af stað yfir heiðina), bleiuskipti og börn í versluninna að tæta í litríku hlutunum. Meira að segja klemmukonan (úr fyrri pistli) kom aftur, sérstklega til að kaupa fjóra poka af klemmunum „jú þetta eru svo frábærar klemmur sagði hún og roðnaði.

Vil ég bara þakka ykkur öllum fyrir frábært ár og takk fyrir yndislegar móttökur á nýrri verslun. 

Lovísa

Skilað og skipt
20.12.2007
Þiggjendur skiptast í tvo megin flokka.
Flokkur 1. Ánægðir þiggjendur. Þetta er fólk sem er ánægt með það sem því er gefið. Dettur ekki í hug að skila því sem gefandinn hefur valið. Þessu fólki er virkilega gaman að gefa.
Flokkur 2. Skilað og skipt. Þetta er fólk sem skilar og skiptir öllu því sem það getur. Ég þekki nokkarar svona persónur. Fyrst lagði maður mikla vinnu í að úthugsa sniðugar gjafir handa því og skildi svo aldrei í því afhverju öllu var skipt sem maður gaf því. En eftir því sem árin líða er maður hættur að hugsa um þetta og kaupir bara eitthvað því maður veit hvort sem er að því verður skilað.
Það sem er svo skemmtilegt núna er að standa hinum megin við búðarborðið og taka við því sem fólk í flokki tvö er að skipta. Þá er ég ekki að tala um þegar fólk kaupir vitlausa stærð af fötum og þarf svo að skipta. Ég er að tala um fólkið sem hefur fengið dásamlega fallega diskaþurku að gjöf og kemur svo og skilar henni eða fólkið sem kemur og skilar servíéttu búntinum sem frænka þeirra gaf því (hverjir nota ekki servíettur). Mest var ég samt hissa þegar konan koma að skila klemmunum. Ég veit samt ekki hvort ég var meira hissa á viðbrögðum mínum eða því að konan væri að skila klemmum sem hún hafði fengið að gjöf. Hún bað um innlagsnótu (upp á 390 kr) og ég var svo hissa og spurði hvort hún notaði ekki klemmur. Það kom auðvitað fát á aumingja konuna og jú, jú hún notaði svo sem þvottaklemmur. Ég sagðist bara vera svo hissa að einhver vildi skila bestu þvottaklemmum í heimi hönnuðum af danskri konu og framleiddar í Frakklandi. Ó, þetta eru kannski einhver mistök hjá mér sagði konan og arkaði út með klemmupokann.

Lovísa
Ráðleggingar
11.11.2007
Þar sem verslunarrekstur er alveg nýr fyrir okkur Kára voru margir sem vildu ráðleggja okkur hvernig best væri að haga rekstrinum. Mig langar aðeins að fara í gegnum þessar ráðleggingar og segja ykkur hvernig þær hafa virkað fyrir okkur.
  1. Það gengur enginn verlunarrekstur á Selfossi því það keyra allir til Reykjavíkur til að versla. Þetta er auðvitað hið mesta bull og vitleysa. Það er svo mikið af fólki sem kýs að versla í sinni heimabyggð og er svo fegið að þurfa ekki að keyra til Reykjavíkur. Einnig kemur mjög mikið af fólki af höfuðborgarsvæðinu til að versla á Selfossi.

  2. Location, location, location. Það eina sem skiptir máli er staðsetningin. Snúðar og Snældur afsanna þessa staðhæfingu. Því við eru með afleita staðsetningu en það er alltaf fullt af fólki sem kemur til okkar. Það sem skiptir meira máli er varan sem maður er að selja, því ef maður er með góða vöru þá kemur fólk. Auðvitað er fullt af fóki mjög pirrað og fúlt þegar það kemur til okkar því það var mikið búið að hafa fyrir því að finna búðina. En svo þegar það er búið að skoða í smá tíma er það svo glatt og ánægt yfir því að hafa lagt þessa ferð á sig.

  3. Það koma dagar sem enginn kemur. Ekki láta ykkur bregða. Notið heldur tímann til að þurka af! Er enn þá að bíða eftir þessum degi. Hann hefur ekki komið og kemur vonandi aldrei.

  4. Miklu betra að selja fáa dýra hluti en marga ódýra. Passið þið að hafa álagninguna nógu mikla. Ég held að þetta sé rangt. Okkur hefur reynst vel að hafa álagninguna nógu litla. Með því er mikil hreyfing á vörum í búðinni og fólk kemur aftur og aftur til okkar, því það er alltaf eitthvað nýtt að skoða.

  5. Þið verðið að taka inn svarta hluti því það er svo inn í dag. ALDREI! Kemur ekki til greina. Við höfum það mottó að taka engar svartar vörur. Okkar kúnnum líkar það mjög vel. Það er miklu skemmtilegra að hafa innréttingar og málningu í ljósum litum og svo litríkar húsbúnaðarvörur til að poppa umhverfið upp.

Bestu kveðjur, Lovísa
Taktur
23.10.2007
Ég og Kári minn erum ekki í takt (höfum aldrei verið það). Ég er yfirleitt í hröðum takti. Það þarf allt að gerast núna! Kári minn er í ögn rólegri takti og tekur lífinu með stakri ró. Þetta taktleysi okkar kemur sér ekki alltaf vel, en þegar kemur að Snúðum og Snældum hefur það verið frábært að við séum ekki í takt. Því ef við værum bæði á mínum takti væri fyrirtækið pottþétt farið á hausinn með mínum hamagangi og ef við værum á Kára hraða væri það enn á teikniborðinu.
Ég á mér mjög háleit markmið fyrir Snúða og Snældur og það er mikið af plönum í gangi þessa dagana, en sem betur fer hef ég Kára mér við hlið til að halda mér niðri á jörðinni. En hver veit kannski eigum við eftir að sjá: Snúðar og Snældur Heimilisvara, Snúðar og Snældur Barnaföt og síðast en ekki síst Snúðar og Snældur Kaffi á öðru hverju götuhorni í Reykjavík, London, París og Róm.

Lovísa

Draumórar
01.10.2007
Ég var búin að sannfæra mig um það að ég gæti haft Snúða og Snældur að mínu áhugamáli. Ég hugsaði að sumir væru í golfi og aðrir í hestamennsku en ég ætlaði að hafa verslunarrekstur mitt hobbý. Ég ætlaði að stunda mína vinnu í Reykjavík, klára masters ritgerðina mína, hafa heimilið eins og klippt út úr Bo Bedre, fara með börnin í sjúkraþjálfun og Suzuki og hugsa um Snúða og Snældur og allt hitt. En svo var það eitt kvöldið þegar börnin voru sofnuð og ég var á leiðinni út í Snúða að taka upp vörur að mér var litið yfir heimilið og áttaði mig á því að það leit út eins og ruslahaugur. Ekki hafði verið eldaður heitur matur svo dögum skipti, masters ritgerðin lá alltaf óopnuð á elhúsborðinu, við höfðum ekki komist í sjúkraþjálfun né Suzuki og dofinn í hendinni hafði versnað um helming og ég var einnig kominn með dofa í fótinn. Ég var að drepa mig á þessu öllu. Það varð eitthvað að láta undan. Ég var greinilega engin „ofurkona“. Til að bjarga handleggnum og heilsunni var ákveðið að ég mundi hætta í vinnunni í Reykjavík og gerast búðarkona í fullu starfi. Því það er nefnilega full vinna og meira en það!

Lovísa
Búðarrekstur
24.09.2007
Ég hafði aldrei unnið í búð (að undanskyldu sumri í Kaupfélagi Árnesinga). Ég vissi ekkert um verslunarrekstur, hafði ekkert vit á innskattskvöð, ex-works, proforma invoice og öðrum gáfulegum nöfnum tengdum rekstri. Meira að segja Kári er með búðarfóbíu og fer helst ekki í verslanir. En það stoppaði okkur ekki og við höfum lært rosalega mikið á þessu stússi okkar og svo er þetta líka svo ótrúlega skemmtilegt. Lífið er alltof stutt til að vera bara að hugsa um það sem mann langar að gera, maður þarf að framkvæma. Því maður stjórnar hamingju sinni sjálfur, það er enginn annar sem gerir það fyrir mann.
Við vorum örugglega ferlega fyndin á fyrsta innkaupafundinum. Þá vorum við búin að mæla okkur mót við Danina í Minymo og áttum að skoða hjá þeim jólafötin. Á móti okkur tók yndisleg kona (leit út allveg eins og Vala Matt). Sem betur fer var hún sérlega hjálpleg og kurteis. Einhver hefði bara hlegið að okkur og hent okkur svo öfugum út. Hún sagði okkur t.d. mjög kurteislega að vaninn væri nú að taka með sér myndavél til að mynda fötin, því maður pantar svo langt fram í tímann að það er mjög gott að eiga myndir af því sem maður er búinn að panta. Uhh, óó já sögðum við og brostum.

Bestu kveðjur þar til í næstu viku, Lovísa
Byrjunin
17.09.2007
Þegar við opnuðum Snúða og Snældur leið mér eins og ég væri stanslaust að fá ókunnugt fólk heim til mín. Búðin er svo mikið „okkar“. Við vorum búin að leggja við dag og nótt að innrétta og velja alla hluti inn í hana. Mér fannst eins og ég þyrfti að bjóða öllum kaffi og með því sem komu. Ég var stanslaust með hnút í maganum og allskonar hugsanir þutu í gegnum heilann á mér. „Kannski finnst fólki þetta ferlega ljótt og asnalegt“ o.s.frv. En eftir fyrstu dagana var ég farin að herðast því viðtökurnar voru framar öllum vonum. Allir svo glaðir og ánægðir sem komu. En auðvitað getur maður ekki gert öllum til hæfis sama hvað maður reynir, allveg eins og maður getur ekki látið öllum líka við sig. Það er nú ekki svo mörg ár síðan ég áttaði mig á því. En þegar ég fattaði það var það rosalega mikill léttir.
Mikið af fólki vara bara að koma til að spjalla og forvitnast. Aðrir komu til að vita hvort ég væri nú örugglega Selfyssingur og þegar ég gat sagt þeim að svo væri vildi fólk fá að vita hverra manna ég væri. Þá get ég sagt þeim frá mínum yndislegu ömmu og afa sem höfðu alltaf búið að Smáratúni 2 á Selfossi.
En mest undrandi var ég yfir konunum tveimur sem komu og spurði mig út í allt. Hvaðan ég fengi vörurnar, hve lengi þær væru á leiðinni, hvað kostaði húsnæðið, hvaðan fékk ég innréttingarnar o.sfrv. o.sfrv. Og í einlægni minni og kurteisi svaraði ég samviskusamlega öllu sem þær spurðu um. Mér fannst þær samt spyrja full mikið. Svo þegar samtalinu var að ljúka sögðu þær sí svona „Við ætlum nefnilega að opna eins búð. Er ekki laust húsnæðið hérna við hliðin á þér, það er allveg grundvöllur fyrir tvær svona verslarnir.“
Upphafið
09.09.2007
Nú eru liðnir tveir mánuðir síðan Snúðar og Snældur litu dagsins ljós. Meðgangan var mjög stutt eða tveir mánuðir. Mæli ekki með því við nokkurn mann. En stundum verða góðar hugmyndir að fæðast hratt annars geta þær orðið að engu. Eru þessir fjórir mánuðir búnir að vera rosalega skemmtilegir (fyrir utan einn blóðtappa í heila). Auðvitað er þetta búið að vera mikil vinna frá morgni til miðnættis. Fyrst var auðvitað að finna húsnæði. Það var nú þrautin þyngri því það var ekkert verslunarhúsnæði að fá á Selfossi. Þannig að við urðum að sætta okkur við iðnaðarhúsnæði. Við hugsuðum að staðsetningin skipti ekki öllu máli því það er stutt í allt á Selfossi, allir á bíl eða hjóli og ef maður selur góða vöru þá kemur fólk. Við vissum alltaf hvaða vörur við vildum selja. Vörur sem við höfum notað og vitum að eru nógu góðar fyrir okkar fjölskyldu. Einnig vissum við að búðin átti að vera litrík og fjölskylduvæn. Þegar fólk eins og við er að koma börnum á legg þá er það alltaf heima hjá sér og hvað er þá skemmtilegara en að hafa fallega litríka hluti í kringum sig. Því segi ég henda skörðóttu gömlu glösunum í eldhúsinu og kaupa ný, því maður á að hafa fallegt í kringum sig. Rannsóknir hafa sýnt að drasl og ljótir hlutir heima hjá flólki geta valdið þunglyndi (kemur vísindamaðurinn upp í mér). Kári vildi hafa búðina það fjölskylduvæna að barnshafandi konur áttu að fá 15% afslátt af öllu í búðinni (það er aldrei að vita nema við gerum það). Því það er alltof lítil viðring borin fyrir barnshafandi konum á Íslandi. En það er efni í annan pistil.

Lovísa V. Guðmundsdóttir

Snúðar & Snældur ehf. — kt. 480507-0290 — vsk nr. 94275
Framkvæmdastjóri: Lovísa V. Guðmundsdóttir
 

Snúðar & snældur ehf. — Eyravegi 38 — 800 Selfoss — 486-1800 — snudar@snudar.is