| |
        |
 Heiðarleiki viðskipta
| 16.07.2008 |
|
Það er ýmislegt sem komið hefur á óvart í heimi viðskipta og eitt af því er heiðarleiki og siðfræði. Í langflestum (ef ekki öllum) starfsgreinum eru mikið lagt upp úr siðferðislegri skildu. Flest ef ekki öll fagfélög hafa skráðar siðareglur. Þar sem ég kem úr heimi heilbrigðiskerfisins skiptir jafn miklu máli fagleg vinnubrögð og góð siðfræði. Þar er keppst við að gera allt hið besta fyrir viðskiptavinin (sjúklinginn) og góð samvinna milli starfsgreina skiptir mjög miklu máli. Á þessu ári mínu í kaupmennsku hef ég kynnst allskonar vinnubrögðum. Sem betur fer eru mörg fyrirtæki sem koma fram af miklum heiðarleika og hafa sterka réttlætiskennd. En svo eru önnur þar sem heiðarleiki skiptir engu máli. Þetta eru fyrirtæki sem fela sig á bakvið settninguna „Þetta eru bara viðskipti“. Þar skiptir öllu máli að hafa sem mesta peninga upp úr krafsinu. Hvernig farið er að því skiptir engu máli. Þetta eru viðskiptahættir sem Snúðar og Snældur munu aldrei taka þátt í. Fyrir okkur snýst þetta ekki „bara um viðskipti“. Þetta snýst líka um að gera það sem er rétt (fyrir alla aðila). Það verður gaman að sjá eftir nokkur ár hvað verður um þessi fyrirtæki sem hafa ekkert concept og enga hugsjón (aðra en að græða peninga). Mín trú er sú að með því að vera heiðarlegur og frumlegur gangi manni vel í viðskiptum. Núna er ný stofnað félag verslunar og þjónustu á Selfossi og skora ég á það
að setja sínar eigin siðareglur til að vekja félagsmenn til umhugsunar um siðferðilegar og faglegar skyldur við dagleg störf ásamt því að vera til stuðnings og aðhalds. Tel ég að slíkar reglur gætu styrkt samstarf milli fyrirtækja og bætt þjónustu við viðskiptavini.
Bestu kveðjur, Lovísa
|
 Takk
Akureyringar!
| 26.03.2008 |
|
Kærar þakkir fyrir FRÁBÆRAR móttökur. Það var
ótrúlega skemmtilegt að koma norður og hitta Akureyringa og viðbrögðin
voru framar öllum vonum. Við heyrðum frá öðrum hverjum setningar eins og
„þið verðið að opna búð hérna, þetta er einmitt það sem vantar”. Þannig
að það er aldrei að vita hvað við gerum. En þar sem Kári minn vill
alltaf athuga allt mjög vel áður en farið er af stað þá er ennþá verið
að reikna dæmið til enda. Við fengum einnig mikil viðbrögð frá öðrum
verslunareigendum á Akureyri bæði í formi tölvupósts, símhringinga og
heimsókna á litla básinn okkar. Það var alveg ótrúlega að finna það að
kaupmenn á Akureyri væru hræddir við litlu búðina okkar í
iðnaðarhverfinu á Selfossi. Þá voru þetta meira setningar eins og „við
vorum hér í bænum á undan ykkur”. Ég tek því sem miklu hrósi og lít svo
á að við séum að gera eitthvað rétt. En svo eru það enn aðrir sem fagna
samkeppni og hafa mikla trú á að hún efli enn frekar viðskipti. Því þá
mun fólk frekar versla í heimabyggð ef það hefur um fleira að velja,
fari síður til Reykjavíkur til að versla. Þetta fann ég greinilega í
Snúðum & Snældum þegar ný barnafatabúð opnaði hér á Selfossi. Þá jókst
sala á barnafatnaði um 30%. Þannig það er greinilegt að samkeppni er af
hinu góða.
Bestu kveðjur, Lovísa
|
 Frumleiki viðskipta
| 17.02.2008 |
|
Það eru ýmsar forsendur fyrir því að fólk
opnar verslanir. Við Kári fórum út í verslunarrekstur af einskærum
áhuga, vildum prófa eitthvað nýtt. Vorum bæði í annari vinnu og vorum
vissum að við gætum ekki framfleytt okkur á þessu áhugamáli okkar. Eitt
af markmiðum Snúða og Snældna var að vera öðruvísi. Við vildum að búðin
hefði sérstöðu bæði á suðurlandi og einnig á landinu öllu. Okkur datt
aldrei í hug að selja sömu vörur og aðrar verslanir á Selfossi, vissum
að það væri ekki gott fyrir neinn. Þess vegna fluttum við allar okkar
vörur inn sjálf að undanskyldum einum heildsala hér heima. En sá
heildsali hafði ekkert verið að selja á Selfossi og þess vegna fannst
okkur það í lagi. En greinileg eru ekki allir í verslunarrekstri á sömu
forsendum og við, því undanfarið hafa tvær nýjar verslanir á Selfossi og
fjöldi netverslanna verið að ganga á eftir sömu merkjum og heildsölum og
við höfum verið að skipta við. Það er ekki gott fyrir neinn og ég hefði
frekar haldið að verslanir þyrftu að skapa sér sérstöðu frekar enn að
apa eftir öðrum. Höfum við þurft að eyða miklum tíma í að útskýra fyrir
byrgjum hversu markaðurinn á Selfossi sé rosalega smár að hér búi
einungis ca. 6000 manns og að það gangi aldrei að hafa sömu vörurnar í
tveim verslunum. Sem betur fer hefur verið fullur skilningur á því
hingað til og verður vonandi áfram.
Kærar kveðjur, Lovísa
|
 Smásalan
| 09.02.2008 |
|
Það hefur gengið misjafnlega að fá leyfi til að
selja hinar ýmsu vörur. Hjá sumum framleiðendum er þetta auðvitað ekkert
mál og daglega berast til okkar hin ýmsu tilboð frá heildsölum eða
framleiðendum sem vilja að við seljum vörur þeirra í Snúðum & Snældum.
Aðrir eru tregir til samstarfs og höfum við verið að ganga á eftir sumum
merkjum í tíu mánuðu. Þetta hefur gengið svo langt hjá sumum og við
höfum þurft að senda þeim æviágrip, myndir af búðinni, börnunum ásamt
öllum helstu upplýsingum og starfsemi, markmið og fleira. Á fimmtudaginn
síðasta var ég heima með veikt barn. Var búin að ganga með barnið um
gólf allan daginn án þess að geta tekið til eða farið úr náttfötunum. Þá
var dyrabjöllunni hringt og fyrir utan dyrnar hjá mér stendur útlenskur
maður með ferðatösku. Hann segist vera frá dönskum hágæða framleiðanda
(get því miður ekki sagt frá hverjum) og kominn til að skoða búðina og
okkur til að meta hæfni okkar til samstarfs. Sem betur fer átti ég
afgang af afmælistertu í frystinum sem gladdi þann danska og allt fór
vel að lokum.
Kv. Lovísa
|
 Jólaös
| 12.01.2008 |
|
Núna er jólaösin búin (því miður). Þetta var
ótrúlega skemmtilegur tími og mikið að gera. Allir svo kátir og
glaðir sem komu og mikið verslað. Mjög margir komu úr Reykjavík
sérstaklega til að gera jólainnkaupin í Snúðum og Snældum. Mjög margir
úr Árbæ, Breiðholti og Grafarholtinu. Fólk sagðist vera jafnlengi að
keyra á Selfoss og að sitja fast í bílaröð og bíða eftir stæði á leið í
Kringluna. Oft á tíðum var mjög skemmtileg fjölskyldustemming. Konur að
gefa brjóst á efri hæðinni (áður en þær lögðu aftur af stað yfir
heiðina), bleiuskipti og börn í versluninna að tæta í litríku hlutunum.
Meira að segja klemmukonan (úr fyrri pistli) kom aftur, sérstklega til
að kaupa fjóra poka af klemmunum „jú þetta eru svo frábærar
klemmur“ sagði hún og roðnaði.
Vil ég bara þakka ykkur öllum fyrir frábært
ár og takk fyrir yndislegar móttökur á nýrri verslun.
Lovísa
|
 Skilað og skipt
| 20.12.2007 |
Þiggjendur skiptast í tvo megin flokka.
Flokkur 1. Ánægðir þiggjendur. Þetta er fólk
sem er ánægt með það sem því er gefið. Dettur ekki í hug að skila því
sem gefandinn hefur valið. Þessu fólki er virkilega gaman að gefa.
Flokkur 2. Skilað og skipt. Þetta er fólk sem
skilar og skiptir öllu því sem það getur. Ég þekki nokkarar svona
persónur. Fyrst lagði maður mikla vinnu í að úthugsa sniðugar gjafir
handa því og skildi svo aldrei í því afhverju öllu var skipt sem maður
gaf því. En eftir því sem árin líða er maður hættur að hugsa um þetta og
kaupir bara eitthvað því maður veit hvort sem er að því verður skilað.
Það sem er svo skemmtilegt núna er að standa hinum megin við búðarborðið
og taka við því sem fólk í flokki tvö er að skipta. Þá er ég ekki að
tala um þegar fólk kaupir vitlausa stærð af fötum og þarf svo að skipta.
Ég er að tala um fólkið sem hefur fengið dásamlega fallega diskaþurku að
gjöf og kemur svo og skilar henni eða fólkið sem kemur og skilar
servíéttu búntinum sem frænka þeirra gaf því (hverjir nota ekki
servíettur). Mest var ég samt hissa þegar konan koma að skila klemmunum.
Ég veit samt ekki hvort ég var meira hissa á viðbrögðum mínum eða því að
konan væri að skila klemmum sem hún hafði fengið að gjöf. Hún bað um
innlagsnótu (upp á 390 kr) og ég var svo hissa og spurði hvort hún
notaði ekki klemmur. Það kom auðvitað fát á aumingja konuna og jú, jú
hún notaði svo sem þvottaklemmur. Ég sagðist bara vera svo hissa að
einhver vildi skila bestu þvottaklemmum í heimi hönnuðum af danskri konu
og framleiddar í Frakklandi. Ó, þetta eru kannski einhver mistök hjá mér
sagði konan og arkaði út með klemmupokann.
Lovísa
|
 Ráðleggingar
| 11.11.2007 |
Þar sem verslunarrekstur er alveg nýr fyrir okkur
Kára voru margir sem vildu ráðleggja okkur hvernig best væri að haga
rekstrinum. Mig langar aðeins að fara í gegnum þessar ráðleggingar og
segja ykkur hvernig þær hafa virkað fyrir okkur.
- Það gengur enginn verlunarrekstur á Selfossi því það keyra allir til
Reykjavíkur til að versla. Þetta er auðvitað hið mesta bull og vitleysa.
Það er svo mikið af fólki sem kýs að versla í sinni heimabyggð og er svo
fegið að þurfa ekki að keyra til Reykjavíkur. Einnig kemur mjög mikið af
fólki af höfuðborgarsvæðinu til að versla á Selfossi.
- Location, location, location. Það eina sem skiptir máli er
staðsetningin. Snúðar og Snældur afsanna þessa staðhæfingu. Því við eru
með afleita staðsetningu en það er alltaf fullt af fólki sem kemur til
okkar. Það sem skiptir meira máli er varan sem maður er að selja, því ef
maður er með góða vöru þá kemur fólk. Auðvitað er fullt af fóki mjög
pirrað og fúlt þegar það kemur til okkar því það var mikið búið að hafa
fyrir því að finna búðina. En svo þegar það er búið að skoða í smá tíma
er það svo glatt og ánægt yfir því að hafa lagt þessa ferð á sig.
- Það koma dagar sem enginn kemur. Ekki láta ykkur bregða. Notið heldur
tímann til að þurka af! Er enn þá að bíða eftir þessum degi. Hann hefur
ekki komið og kemur vonandi aldrei.
- Miklu betra að selja fáa dýra hluti en marga ódýra. Passið þið að hafa
álagninguna nógu mikla. Ég held að þetta sé rangt. Okkur hefur reynst
vel að hafa álagninguna nógu litla. Með því er mikil hreyfing á vörum í
búðinni og fólk kemur aftur og aftur til okkar, því það er alltaf
eitthvað nýtt að skoða.
- Þið verðið að taka inn svarta hluti því það er svo inn í dag. ALDREI!
Kemur ekki til greina. Við höfum það mottó að taka engar svartar vörur.
Okkar kúnnum líkar það mjög vel. Það er miklu skemmtilegra að hafa
innréttingar og málningu í ljósum litum og svo litríkar húsbúnaðarvörur
til að poppa umhverfið upp.
Bestu kveðjur, Lovísa
|
 Taktur
| 23.10.2007 |
Ég og Kári minn erum ekki í takt (höfum aldrei verið
það). Ég er yfirleitt í hröðum takti. Það þarf allt að gerast núna! Kári
minn er í ögn rólegri takti og tekur lífinu með stakri ró. Þetta
taktleysi okkar kemur sér ekki alltaf vel, en þegar kemur að Snúðum og
Snældum hefur það verið frábært að við séum ekki í takt. Því ef við
værum bæði á mínum takti væri fyrirtækið pottþétt farið á hausinn með
mínum hamagangi og ef við værum á Kára hraða væri það enn á
teikniborðinu.
Ég á mér mjög háleit markmið fyrir Snúða og Snældur og það er mikið af
plönum í gangi þessa dagana, en sem betur fer hef ég Kára mér við hlið
til að halda mér niðri á jörðinni. En hver veit kannski eigum við eftir
að sjá: Snúðar og Snældur Heimilisvara, Snúðar og Snældur Barnaföt og
síðast en ekki síst Snúðar og Snældur Kaffi á öðru hverju götuhorni í
Reykjavík, London, París og Róm.
Lovísa

|
 Draumórar
| 01.10.2007 |
Ég var búin að sannfæra mig um það að ég gæti haft Snúða
og Snældur að mínu áhugamáli. Ég hugsaði að sumir væru í golfi og aðrir
í hestamennsku en ég ætlaði að hafa verslunarrekstur mitt hobbý. Ég
ætlaði að stunda mína vinnu í Reykjavík, klára masters ritgerðina mína,
hafa heimilið eins og klippt út úr Bo Bedre, fara með börnin í
sjúkraþjálfun og Suzuki og hugsa um Snúða og Snældur og allt hitt. En
svo var það eitt kvöldið þegar börnin voru sofnuð og ég var á leiðinni
út í Snúða að taka upp vörur að mér var litið yfir heimilið og áttaði
mig á því að það leit út eins og ruslahaugur. Ekki hafði verið eldaður
heitur matur svo dögum skipti, masters ritgerðin lá alltaf óopnuð á
elhúsborðinu, við höfðum ekki komist í sjúkraþjálfun né Suzuki og dofinn
í hendinni hafði versnað um helming og ég var einnig kominn með dofa í
fótinn. Ég var að drepa mig á þessu öllu. Það varð eitthvað að láta
undan. Ég var greinilega engin „ofurkona“. Til að bjarga handleggnum og
heilsunni var ákveðið að ég mundi hætta í vinnunni í Reykjavík og gerast
búðarkona í fullu starfi. Því það er nefnilega full vinna og meira en
það!
Lovísa
|
Búðarrekstur
| 24.09.2007 |
Ég hafði aldrei unnið í búð (að undanskyldu sumri í
Kaupfélagi Árnesinga). Ég vissi ekkert um verslunarrekstur, hafði ekkert
vit á innskattskvöð, ex-works, proforma invoice og öðrum gáfulegum
nöfnum tengdum rekstri. Meira að segja Kári er með búðarfóbíu og fer
helst ekki í verslanir. En það stoppaði okkur ekki og við höfum lært
rosalega mikið á þessu stússi okkar og svo er þetta líka svo ótrúlega
skemmtilegt. Lífið er alltof stutt til að vera bara að hugsa um það sem
mann langar að gera, maður þarf að framkvæma. Því maður stjórnar
hamingju sinni sjálfur, það er enginn annar sem gerir það fyrir mann.
Við vorum örugglega ferlega fyndin á fyrsta
innkaupafundinum. Þá vorum við búin að mæla okkur mót við Danina í
Minymo og áttum að skoða hjá þeim jólafötin. Á móti okkur tók yndisleg
kona (leit út allveg eins og Vala Matt). Sem betur fer var hún sérlega
hjálpleg og kurteis. Einhver hefði bara hlegið að okkur og hent okkur
svo öfugum út. Hún sagði okkur t.d. mjög kurteislega að vaninn væri nú
að taka með sér myndavél til að mynda fötin, því maður pantar svo langt
fram í tímann að það er mjög gott að eiga myndir af því sem maður er
búinn að panta. Uhh, óó já sögðum við og brostum.
Bestu kveðjur þar til í næstu viku, Lovísa
|
Byrjunin
| 17.09.2007 |
Þegar við opnuðum Snúða og Snældur leið
mér eins og ég væri stanslaust að fá ókunnugt fólk heim
til mín. Búðin er svo mikið „okkar“. Við vorum búin að
leggja við dag og nótt að innrétta og velja alla hluti
inn í hana. Mér fannst eins og ég þyrfti að bjóða öllum
kaffi og með því sem komu. Ég var stanslaust með hnút í
maganum og allskonar hugsanir þutu í gegnum heilann á
mér. „Kannski finnst fólki þetta ferlega ljótt og
asnalegt“ o.s.frv. En eftir fyrstu dagana var ég farin
að herðast því viðtökurnar voru framar öllum vonum.
Allir svo glaðir og ánægðir sem komu. En auðvitað getur
maður ekki gert öllum til hæfis sama hvað maður reynir,
allveg eins og maður getur ekki látið öllum líka við
sig. Það er nú ekki svo mörg ár síðan ég áttaði mig á
því. En þegar ég fattaði það var það rosalega mikill
léttir.
Mikið af fólki vara bara að koma til að spjalla og
forvitnast. Aðrir komu til að vita hvort ég væri nú
örugglega Selfyssingur og þegar ég gat sagt þeim að svo
væri vildi fólk fá að vita hverra manna ég væri. Þá get
ég sagt þeim frá mínum yndislegu ömmu og afa sem höfðu
alltaf búið að Smáratúni 2 á Selfossi.
En mest undrandi var ég yfir konunum tveimur sem komu og
spurði mig út í allt. Hvaðan ég fengi vörurnar, hve
lengi þær væru á leiðinni, hvað kostaði húsnæðið, hvaðan
fékk ég innréttingarnar o.sfrv. o.sfrv. Og í einlægni
minni og kurteisi svaraði ég samviskusamlega öllu sem
þær spurðu um. Mér fannst þær samt spyrja full mikið.
Svo þegar samtalinu var að ljúka sögðu þær sí svona „Við
ætlum nefnilega að opna eins búð. Er ekki laust húsnæðið
hérna við hliðin á þér, það er allveg grundvöllur fyrir
tvær svona verslarnir.“
|
 Upphafið
| 09.09.2007 |
Nú eru liðnir tveir mánuðir síðan Snúðar og Snældur litu
dagsins ljós. Meðgangan var mjög stutt eða tveir mánuðir. Mæli
ekki með því við nokkurn mann. En stundum verða góðar hugmyndir
að fæðast hratt annars geta þær orðið að engu. Eru þessir fjórir
mánuðir búnir að vera rosalega skemmtilegir (fyrir utan einn
blóðtappa í heila). Auðvitað er þetta búið að vera mikil vinna
frá morgni til miðnættis. Fyrst var auðvitað að finna húsnæði.
Það var nú þrautin þyngri því það var ekkert verslunarhúsnæði að
fá á Selfossi. Þannig að við urðum að sætta okkur við
iðnaðarhúsnæði. Við hugsuðum að staðsetningin skipti ekki öllu
máli því það er stutt í allt á Selfossi, allir á bíl eða hjóli
og ef maður selur góða vöru þá kemur fólk. Við vissum alltaf
hvaða vörur við vildum selja. Vörur sem við höfum notað og vitum
að eru nógu góðar fyrir okkar fjölskyldu. Einnig vissum við að
búðin átti að vera litrík og fjölskylduvæn. Þegar fólk eins og
við er að koma börnum á legg þá er það alltaf heima hjá sér og
hvað er þá skemmtilegara en að hafa fallega litríka hluti í
kringum sig. Því segi ég henda
skörðóttu gömlu glösunum í eldhúsinu og kaupa ný, því maður á að
hafa fallegt í kringum sig. Rannsóknir hafa sýnt að drasl og
ljótir hlutir heima hjá flólki geta valdið þunglyndi (kemur
vísindamaðurinn upp í mér). Kári vildi hafa búðina það
fjölskylduvæna að barnshafandi konur áttu að fá 15% afslátt af
öllu í búðinni (það er aldrei að vita nema við gerum það). Því
það er alltof lítil viðring borin fyrir barnshafandi konum á Íslandi.
En það er efni í annan pistil.
Lovísa V. Guðmundsdóttir
|
Snúðar & Snældur ehf. —
kt. 480507-0290 —
vsk nr. 94275
Framkvæmdastjóri: Lovísa
V. Guðmundsdóttir
|
|
|